fbpx
Close

oktober 29, 2017

Hoe je meer innerlijke rust ervaart en je nooit meer opgejaagd voelt.

VLOG! Voel je je vaak opgejaagd en gehaast? Verlang je naar meer rust, maar heb je geen idee hoe? In deze vlog leg ik uit hoe je meer innerlijke rust kunt ervaren in je hectische gezinsleven.

Dag lieve moeder, het leven in een jong gezin is vaak behoorlijk chaotisch. En je kunt je daardoor behoorlijk opgejaagd voelen. Vaak moeten heel veel dingen Zeker met jonge kinderen want die kunnen nog niet zo goed wachten. En vaak met het zinnetje ‘ja straks’ kom je niet weg. Kinderen willen het NU. Als jonge moeder heb je bijna daardoor eigenlijk nooit pauze.

Herken je het, dat je je daardoor nogal opgejaagd voelt?

Juist omdat je in die sneltrein zit, heb je lukt het al helemaal niet meer om even rustig te gaan zitten en te denken: wat is hier nu eigenlijk aan de hand? En daardoor blijf je maar doorgaan en ben je aan het einde van de dag echt helemaal kapot. Of na verloop van tijd gewoon helemaal opgebrand.

Maar dat het leven met jonge kinderen vaak chaotisch is betekent niet automatisch dat jij die chaos van binnen hoeft te voelen. Dit gebeurt namelijk alleen door de gedachten tijdens dat opjaagde gevoel. Er is een gedachten die vooraf gaat aan die innerlijke onrust. Nu je dit zit te kijken heb je wel even tijd om hierbij stil te staan. Dus laten we dat ook even doen.

Welke gedachten zorgen er bij jou voor dat je je soms zo opgejaagd voelt?

Als ik naar mezelf kijk dan is bijna altijd de gedachten: “Ik doe het niet goed genoeg.” Of “Ik ben niet goed genoeg.” Bijvoorbeeld in een situatie dat mijn zoon van bijna 1 zijn dag niet heeft, op mijn zit geplakt. Ik zet hem even neer om een broodje te smeren en hij barst in huilen uit terwijl mijn zoon van 4,5 boos op mij is omdat hij heel graag naar de speeltuin wil en me dat ook duidelijk laat merken. Dan is er behoorlijke chaos in huis en dan bekruipt mij de gedachten (en dat gaat vaak heel onbewust):

“Ik ben niet goed genoeg. Ik doe het niet goed genoeg.”

Op dat moment gebeuren er mogelijk 2 dingen: Of ik ga nog harder mijn best doen om het iedereen naar de zin te maken. Of ik geef mijn kinderen de schuld en zeg dat ze niet moeten zeuren. Beide zijn niet wenselijk en ook niet nodig.
Als ik me bewust ben van de gedachten die er op dat moment voor zorgen dat ik nog harder ga werken of boos word op mijn kinderen dan valt die spanning daaromheen al weg. Dan kan ik van binnen veel meer rust ervaren.

Ga ermee aan de slag, ga oefenen. Juist op de momenten dat het heel chaotisch is. Dat je je heel erg opgejaagd voelt. Dan schreeuwen die stemmetjes, het aller hardst.

Laat me eens weten, welke gedachten zorgen bij jou nu voor die onrust?